Ziołolecznictwo to dział medycyny oraz farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków z ziół, które wykorzystywane są często w medycynie. To powrót do korzeni czyli do czasów gdy wokoło było dużo ziół a ludzie właśnie wpadli na pomysł ich wykorzystywania do leczenia różnorakich chorób. Nie były dawniej modne wizyty u lekarzy różnych profesji bo ich po prostu nie było. We wsiach był kowal, który leczył zwierzęta jak wyrywał ludziom zęby. Właśnie ziołami, poznawaniem ich nieocenionych walorów zajmowali się ludzie. Były profesje zielarek, które to zbierały, suszyły i przygotowywały z ziół mikstury na różnego rodzaju dolegliwości.
Dużo państw nieuprzemysłowionych stosują do dziś zioła w lecznictwie, bo jest to tańszy sposób niż zakup specyfików w aptekach, biorąc pod uwagę że ich nie ma w takich krajach aż tyle ile w naszym kraju. U nas widok aptek jak i banków jest tak wielki, że niekiedy nawet w małych miasteczkach czy wsiach po prostu to podstawowe pawilony usługowe dla ludności.
O ile znamy zioła i mamy choć trochę czasu możemy sami zająć się ich zbiorami. Musimy wziąć jednak pod uwagę jak i kiedy je zbierać. Podstawowym wyznacznikiem jest oczywiście pogoda, ciepło i sucho, najlepiej po porannej rosie lub wieczorową porą. Tuż po zerwaniu musimy je wysuszyć w ciepłym lecz wietrznym miejscu, ale ich owoce suszymy w słońcu i oczywiście pamiętamy, że po roku przechowywania zioła tracą swoją moc. Teraz wtrącę jeszcze o samym zbiorze ziół. Żadnych ziół nie zbieramy z miejsc będących blisko ulic, fabryk, ścieków, wysypisk śmieci, pól uprawnych na których były wykonywane opryski pestycydowe. Nie wolno wyrywać roślin leczniczych z korzeniami, jeśli pozyskujemy tylko ziele, kwiaty lub owoce. Zielarz z prawdziwego zdarzenia dokonuje zbioru ziół zawsze z jednoczesnym szacunkiem do zasad ochrony przyrody. Zioła rosnące w miejscach suchych oraz słonecznych są silniejsze w działaniu (mają wyższą wartość leczniczą) niż zioła rosnące w wilgotnych i ciemnych miejscach. Surowce zielarskie należy zbierać do worków, koszy wykonane powinny być z materiałów przewiewnych, np. płóciennych. Znakomite do tego celu są worki uszyte ze starych firanek. Zioła już zerwane układamy luźno, nie ugniatając, aby nie uległy zaparzeniu. Surowcem zielarskim są różne części roślin, jak: ziele, liście, kwiaty, owoce, nasiona, kora, korzenie, kłącza oraz cebule

Najważniejsze z nich to:

Aloes
W ostatnim czasie bardzo znana i coraz bardziej lubiana roślina doniczkowa. Zastosowanie mają jego mięsiste liście, których miąższ oraz sok używamy do sporządzania maseczek, do picia jako nalewki. Jest on nieoceniony w walce z oparzeniami, owrzodzeniami, łuszczycą, poprawą trawienia ale także zmieszany z wodą jako płukanka do włosów.

Babka zwyczajna
Jej zmiażdżone liście są rewelacyjne przy ranach, ukąszeniach komarów ponieważ zmniejszają obrzęk i uśmierzają ból. Napar z niej pomaga na nasze chore żołądki, a okłady z niej pomagają na kojenie się ran.

Czarny bez
Zbieramy dobrze dojrzałe czarne owoce, z których to przyrządzamy np. sok ,powidła. Ale sam napar z bzu działa napotnie i przeciwgorączkowo, a także oczyszcza organizm z zalegających toksyn. Płukanki z bzu pomagają przy zapaleniu jamy ustnej i anginie.

Dziurawiec
Zbieramy kwiaty, ale nie zapominamy, że właśnie w liściach zgromadzone są jego olejki eteryczne. Roślina ta pomaga nam uspokoić się oraz ma właściwości przeciwskurczowe, ułatwia trawienie,

Koper
Koperek jest bardzo znany mamom mającym malutkie dzieci, w związku z tym, że małe dzieci cierpią na wzdęcia ponieważ wprowadzamy im coraz to rozmaitszą dietę. Woda koperkowa już od wieków leczy wzdęcia i kolki u maluchów pomagając im w pozbyciu się czkawki.

Lipa
Znany jest napar z kwiatu lipy pomagający nam w zasypianiu oraz po wzmożonym wysiłku umysłowym uspokaja i wycisza. Pomocny jest także przy przeziębieniach w połączeniu z innymi ziołami działa napotnie.