Zioła w medycynie nie są znane nam od dziś. Ziołolecznictwo jest bardzo popularne, zwłaszcza w starszej grupie wiekowej. Leczenie za pomocą ziół nosi nazwę fitoterapii. Zioła w medycynie odgrywają dużą rolę. Leki związane z ziołami są dość wartościowe dla medycyny, dlatego nie warto ich bagatelizować. Zioła mają wpływa na normalizację organizmu. Ważne jest, aby pamiętać o paru dość istotnych zasadach, które trzeba przestrzegać przy przygotowaniu ziół jak i przy ich stosowaniu. Zioła to mieszanka wielu substancji, dlatego nie zawsze są najskuteczniejsza metoda leczenia. Jak każdy lek mogą powodować efekty uboczne. Sposób suszenia, konserwacji i przechowywania ma duży wpływ na to jaki jest działanie leku, dlatego nigdy nie można być pewnym tego, w jaki sposób dany lek na nas wpłynie. Zioła pozyskiwane są najczęściej z liści, kwiatów, owoców, nasion, kory, korzeni lub kłączy. Podstawową metodą ich pozyskiwania jest suszenie. Przechowywanie również wymaga pewnych zasad, trzeba je przede wszystkim chronić prze słońcem i wilgocią. Zioła można stosować przy leczeniu przeziębień, bólów głowy, lekkich oparzeń, pomaga przy zespole napięcia przedmiesiączkowego, nawet depresji, menopauzy, biegunki, wysypek, bezsenności. Ziół jest tak wiele, że można podzielić je na: gojące rany- z liści orzecha czy nagietka, odkażające- szałwia, majeranek, bakteriobójcze- czosnek, mięta, hamujące krwawienie-skrzyp, przeciw gorączce- kwiat lipy i czarnego bzu, obniżające ciśnienie- czosnek, przeciwbiegunkowe- dziurawiec, tymianek, przeciwzapalne- nagietek, jest oprócz tego jeszcze wiele, wiele innych ziół, które maja pozytywny wpływ na określone dolegliwości. Zakup ziół powinien mieć przemyślaną formę choćby ze względu na formę zakupu, gdyż kupowanie ich przez wysyłkę pocztową może być nie pewną co do ich składników i sposobu ich konserwacji. Zakup ziół w aptece jest już znacznie pewniejszy ponieważ lek będący w aptece jest rejestrowany, gdzie jest badany pod każdym względem. Leczenie dzieci ziołami powinno być każdorazowo skonsultowane z lekarzem. Farmaceuta może również udzielić praktycznych rad i wskazówek co do sposobu spożywania jak i przechowywania ziół. Zioła zbierane na przykład przy trasach przeznaczonych dla samochodów mogą zawierać śladowe składniki ołowiu, rtęci i innych szkodliwych dla organizmu substancji. Właściwości ziół zależą od wielu czynników między innymi od warunków w jakich jest roślina, gleby, pory jej zbioru, sposobu ich konserwacji, suszenia i późniejszego ich przechowywania. Zioła zawierają wiele czynnych substancji takich jak alkaloidy, antrazwiązki, fenole, flawonoidy, antocjany, garbniki, glikozydy nasercowe, irydoidy, saponiny, lecytyne, glukozynolaty, kumaryny, pektyny. Do wytwarzania ziół najczęściej używa się bulw, cebul, kory, kłącz, nasion, pączków, szyszek, zarodków, kwiatostanów, kwiatów, liści, owoców, korzeni, drewna, owocni. Ziół jest tak wiele na rynku, że można mieć mylne wrażenie, że są bezpieczne, owszem są jeśli stosuje się je w odpowiedni sposób, odpowiednio przechowuje, zaparza, i jeśli został zakupiony z wiadomego źródła.

Zioła są lekarstwami, które są dość uniwersalne, doskonałe na wiele schorzeń. Dobre w prawie każdej dziedzinie: gastronomia, medycyna, kosmetyka. Zioła jednak stosuje się raczej w leczeniu lekkich schorzeń, nie są używane w poważnych chorobach, ciężkich nowotworach. Zioła mają różne zastosowanie, i również w leczeniu różnych dolegliwości można zrobić mały podziały na to gdzie są wykorzystywane. Przede wszystkim jeśli chodzi o medycynę wykorzystuje się je do leczenia bakteriobójczego. Osoby spożywające w dużych ilościach cebulę, mięte, szałwię, tymianek, czosnek zwalczają w sobie złe bakterie. Odkazić się można zażywając szałwię, majeranek, liść babki. Przy ranach warto stosować rumianek, liść orzecha, szałwie, a na pewno rany szybko się zagoi. Skrzyp pomoże zahamować krwawienie. Moczopędne są z kolei poziomki, pokrzywy, liście brzozy i kminku. Napotne są z pewnością kwiat lipy, wrzosu, brzozy, maliny. Dla osób nerwowych i nie umiejących zasypiać o normalnych porach sennych poleca się liść melisy, szyszki chmielu. Dla osób z wysokim ciśnieniem z pewnością doskonałe będzie cebula, czosnek i żurawina. Dla osób mających gorączkę należy podać liść mięty, czarny bez, kwiat lipy, korę wierzby, owoc czarne jagody, rumianek. Większość tych składników znaleźć można w składzie leków przeciw gorączce w aptekach. Przeciwzapalnie z kolei działa kwiat rumianku, nagietek, bławatek, ziele świetlika. Rozkurczowo działa bazylia, majeranek, szałwia, tymianek, kolendra, anyż, kminek, koper włoski, czyli dość znane i popularne zioła, stosowane przede wszystkim w kuchni. Z kolei przeczyszczające są zioła takiego typu jak: owoc bzu czarnego, ziele tysiącznika, kora kruszyny. Dla osób mające biegunkę zaleca się stosowanie ziół typu: srebrnik, miodunek, szałwia, cząber, tymianek, kora dębu, kłącze pięciornika, ziele rzepiku, świetlik, nawłoć, rdest ptasi, dziurawiec. Wykrztuśne są: cebula, lukrecja, kłącze tataraku, hyzop, liść podbiału, korzeń arcydzięgla, oman, koper włoski, anyż, ziele bluszczyka. Jeśli zioła stosowane są prawidłowo, są nieocenionym środkiem leczniczym. Stosowanie kasztanowca przyniesie ulgę w dolegliwościach związanych z żylakami kończyn dolnych. Zioła należy stosować zgodnie z przeznaczeniem, nie jest prawdą, że wszystkie zioła są dobre na wszystko, każde zioło ma jakieś swoje przeznaczenie, mieszanie ich może dać różny efekt. W trakcie określonej kuracji nie powinno zmieniać się zaleceń lekarza. Zioła należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub producenta. Te stosowane w kuchni można raczej stosować bez szczególnych zaleceń lekarza. Zioła w wyciągach alkoholowych raczej nie powinny być stosowane zbyt długo, dzieci jak i osoby nie mogące spożywać alkoholu nie powinny być raczej spożywane. Suszone zioła można przetrzymywać w domu, po zalaniu wrzątkiem przyrządza się napary czyli popularne herbatki ziołowe. Zioła można kupić również w saszetkach. Trwalsze i łatwiejsze w utrzymaniu są zioła skoncentrowane w wyciągach alkoholowych, czyli w nalewkach, syropach.

Jest wiele roślin rosnących dziko, które także mają właściwości lecznicze, lecz aby je zbierać należy najpierw dobrze się z nimi zapoznać i zbierać w odpowiednim czasie, czyli w okresie kiedy zawierają najwięcej substancji aktywnych. Oczywiste jest, że nie należy zbierać ziół z terenów zanieczyszczonych chemicznie i jedynie rośliny zdrowe, czyste i wolne od robactwa, rosnące na polach, w lasach, na łąkach, w górach, wzdłuż strumyków i stawów, w miejscach odizolowanych. Najlepiej w ziołolecznictwie sprawdzają się świeże zioła, jednak można też wykorzystywać susze. Kwiaty zbiera się na początku kwitnienia, liście przed i w czasie kwitnienia, korzenie wykopuje się wczesną wiosną lub jesienią, a owoce gdy są już dojrzałe.

Cenny w ziołolecznictwie jest skrzyp polny, dziki imbir, krwawnik pospolity, rumianek, dziurawiec, jeżyna, szałwia, pokrzywa, oset i wiele innych. Stosowane są w postaci herbatek, nalewek, świeżego soku, papki ziołowej, kompresu parowego, maści, olei, kąpieli i okładów. Mimo wielu sprawdzonych terapii ziołowych, zanim zaczniemy stosować zioła w różnych cięższych stanach chorobowych i dolegliwościach należy najpierw uzyskać diagnozę lekarza i upewnić się czy możemy je stosować, aby przede wszystkim nie wyrządzić sobie i naszym bliskim krzywdy. Wiele ziół stosuje się profilaktycznie, których zadaniem jest oczyszczenie, wzmocnienie i uodpornienie organizmu.

Ziołolecznictwo to jedna z alternatywnych metod leczenie, które używa się wyciągów roślinnych, w takim celu, aby zwalczyć choroby lub poprawić ogólny stan zdrowia. Ziołolecznictwo jest bardzo popularne, korzysta z niego ponad 80 % ludności na całym świecie. W dawnych czasach leki wytwarzano na bazie roślinnej, we współczesnym świecie wiele składników leczniczych, które zawarte są w ziołach zostały zidentyfikowane, firmy farmaceutyczne produkują syntetyczne kopie, i produkują nowe leki, które stosowane są w medycynie konwencjonalnej. Osoby specjalizujące się w ziołolecznictwie polecają zioła jako dodatek dietetyczny, który ma raczej na celu wzmocnić organizm niż zwalczać określone objawy konkretnych chorób. Istnieją takie preparaty, które wzmacniają układ nerwowy, immunologiczny, trawienia, krążenia, mięśniowy, kostny, hormonalny. Zanim zastosuje się jakiś konkretny środek ziołowy powinno sprawdzić się przeciwwskazania i ewentualne działania niepożądane. W kontakcie z lekarzem powinno się poinformować go o tym jakie zioła się przyjmuje, gdyż zdarza się, że mogą wchodzić w interakcje z tymi z lekami, które są wydawane na receptę. Pamiętać o tym trzeba zwłaszcza w przypadku przyjmowania leków w chorobach przewlekłych: astma, choroby serca, cukrzyca. W ziołolecznictwie charakterystyczne jest to, że używa się roślin całych lub tylko ich części, w przeciwieństwie do medycyny konwencjonalnej. Zielarze wychodzą z założenia, że zastosowanie łącznie substancji zawartych w liściach, kwiatach, korze, łodydze wywołują znacznie silniejszy efekt niż stosowanie ich każdej oddzielnie, i mają mniej efektów ubocznych. Wiele preparatów ziołowych można kupić w aptece bez recepty, jednak przed zakupem jakichkolwiek ziół warto to skonsultować z osobą zajmującą się zielarstwem profesjonalnie. Lekarze praktykujący medycynę naturalną mogą udzielać porad zielarskich. Zioła najlepiej jest nabywać w aptece w postaci preparatów, które mają rejestracje ministerstwa zdrowia. Trzeba pamiętać, że zioła, które przewożone są z zagranicy lub są niewiadomego pochodzenia mogą zawierać groźne dla zdrowia zanieczyszczenia lub dodatki. Lekarze, którzy zajmują się medycyną naturalną traktują stan zdrowia pacjenta całościowo, poprzez wywiad z pacjentem dowiaduje się jakie są dolegliwości, dieta i styl życia. Zioła często są podawane w postaci nalewek, naparów, tabletek i kapsułek. Nie wszyscy lubią smak ziół, dlatego preferują przyjmowanie ziół w postaci tabletek. Zioła w postaci płynu szybciej się wchłaniają. Jest wiele ziół, które mają łagodny smak, mają częste zastosowanie jako przyprawa, lub dodatek do potraw. Zioła można kupować w postaci suszonej lub świeżej, a spożywanie ich nie trzeba konsultować z lekarzem. Zioła też wzmacniają układ odpornościowy. Zioła można też stosować jako środki pomocne przy codziennych dolegliwościach. Znane jest bardzo chińskie ziołolecznictwo, który wykorzystuje rośliny lub ekstrakty z roślin, w postaci maści, herbatek, nalewek, kompresów i pigułek, które leczą różne dolegliwości.

Ziołolecznictwo mimo rozwoju i szybkiego postępu medycyny ma swoich zwolenników. W naszej kulturze i na naszym kontynencie ziołolecznictwo jest czymś naturalnym, tradycyjnym. Kiedyś można było leczyć się tylko ziołami, w czasach kiedy zakonnicy byli głównymi punktami jakiejkolwiek wiedzy to właśnie w takich miejscach zioła były główną metodą leczenia. Jest mnóstwo rodzajów roślin, które wykorzystuje się w celach medycznych, wytwarzane jest coraz więcej różnych środków wytwarzanych z ziół. Oprócz coraz to nowszych medycznych lekarstw powstają kosmetyki na bazie ziół, zapachy, wykorzystywane są w wielu dziedzinach, nawet kulinarnych. Wiele osób uważa, że kosmetyki, lekarstwa, napoje wykorzystywane z dobrodziejstw natury są najlepszą rzeczą na świecie. Część uzdrawiaczy uważa, że lepiej użyć całej roślin do leczenia, a część tylko jej składowych części. Wiele ziół leczy albo pomaga leczyć poważne choroby. Najlepiej jednak zioła stosować po konsultacji z lekarzem. Choroby, które można wyleczyć za pomocą ziół to: choroby neurologiczne, jamy ustnej, oczu, uszu, kobiece, gardła, nosa, alergiczne, krtani, narządu ruchu, wieku starczego, skóry, serca i naczyń, przemiany materii, układu moczowego, dróg żółciowych, wątroby, trzustki. Zioła zbiera się gdy liście są suche, nie uszkodzone i oczywiście czyste. Liście takie należy przechowywać w miejscu ciepłym, bez kurzu, suchym, z dobrą wentylacją. Kiedy można je kruszyć są już dobre, zwykle to jest po 4-10 dniach. Kwiaty rośli zielnych rozkłada się na papierze, gazie również w ciepłym, suchym miejscu, z dobrą wentylacją do ok. trzech tygodni. Powinno się je w trakcie suszenia przewracać kilka razy. Ziarna z kolei zbiera się ze zdrowych roślin w ciepłe dni, potem strząsa się je do pojemników bądź ucina całe zioło. Ziarna z roślin należy przechowywać w hermetycznym pojemniku. Korzenie z ziół również nadają się do wykorzystania bezpośredniego. Korzenie powinny być usuwane z ziemi, te drobne, boczne korzonki powinny być usuwane i umyte. Korzeń powinien być pocięty na małe kawałki i rozłożony na ciepłym piecu. Powinno się je suszyć od 2 do 6 godzin. Produkty otrzymane z ziół to: herbatki ziołowe i wyciągi, wywary, maści, nalewki. Herbatki i wyciągi przygotowuje się napełniając naczynie świeżymi, wysuszonymi liśćmi, kwiatami, nasionami, korą, korzeniami i zalewa się to wrzącą wodą. Taki napój powinien zaparzać się przez 5 minut, przed spożyciem najlepiej jest przecedzić napój. Wywar przygotowywany jest w taki sposób, że korzenie, korę lub nasiona zmiażdżamy wkłada się to do zimnej wody, do pojemnika z przykryciem, gotuje się do tego momentu, aż w pojemniku pozostanie około jednej czwartej wody, resztę należy przecedzić. Maść należy przygotować w ten sposób, iż określoną ilość wazeliny należy stopić, dodać proporcjonalnie ziół, należy to gotować a potem przecedzić, maści są wykonywane, ale jednak dosyć rzadko są przyrządzane. Nalewki z kolei należy przygotować w ten sposób, że świeże zioła zalać należy alkoholem, odcedzić należy jednak po jakiś dwóch tygodniach.