Zioła w medycynie nie są znane nam od dziś. Ziołolecznictwo jest bardzo popularne, zwłaszcza w starszej grupie wiekowej. Leczenie za pomocą ziół nosi nazwę fitoterapii. Zioła w medycynie odgrywają dużą rolę. Leki związane z ziołami są dość wartościowe dla medycyny, dlatego nie warto ich bagatelizować. Zioła mają wpływa na normalizację organizmu. Ważne jest, aby pamiętać o paru dość istotnych zasadach, które trzeba przestrzegać przy przygotowaniu ziół jak i przy ich stosowaniu. Zioła to mieszanka wielu substancji, dlatego nie zawsze są najskuteczniejsza metoda leczenia. Jak każdy lek mogą powodować efekty uboczne. Sposób suszenia, konserwacji i przechowywania ma duży wpływ na to jaki jest działanie leku, dlatego nigdy nie można być pewnym tego, w jaki sposób dany lek na nas wpłynie. Zioła pozyskiwane są najczęściej z liści, kwiatów, owoców, nasion, kory, korzeni lub kłączy. Podstawową metodą ich pozyskiwania jest suszenie. Przechowywanie również wymaga pewnych zasad, trzeba je przede wszystkim chronić prze słońcem i wilgocią. Zioła można stosować przy leczeniu przeziębień, bólów głowy, lekkich oparzeń, pomaga przy zespole napięcia przedmiesiączkowego, nawet depresji, menopauzy, biegunki, wysypek, bezsenności. Ziół jest tak wiele, że można podzielić je na: gojące rany- z liści orzecha czy nagietka, odkażające- szałwia, majeranek, bakteriobójcze- czosnek, mięta, hamujące krwawienie-skrzyp, przeciw gorączce- kwiat lipy i czarnego bzu, obniżające ciśnienie- czosnek, przeciwbiegunkowe- dziurawiec, tymianek, przeciwzapalne- nagietek, jest oprócz tego jeszcze wiele, wiele innych ziół, które maja pozytywny wpływ na określone dolegliwości. Zakup ziół powinien mieć przemyślaną formę choćby ze względu na formę zakupu, gdyż kupowanie ich przez wysyłkę pocztową może być nie pewną co do ich składników i sposobu ich konserwacji. Zakup ziół w aptece jest już znacznie pewniejszy ponieważ lek będący w aptece jest rejestrowany, gdzie jest badany pod każdym względem. Leczenie dzieci ziołami powinno być każdorazowo skonsultowane z lekarzem. Farmaceuta może również udzielić praktycznych rad i wskazówek co do sposobu spożywania jak i przechowywania ziół. Zioła zbierane na przykład przy trasach przeznaczonych dla samochodów mogą zawierać śladowe składniki ołowiu, rtęci i innych szkodliwych dla organizmu substancji. Właściwości ziół zależą od wielu czynników między innymi od warunków w jakich jest roślina, gleby, pory jej zbioru, sposobu ich konserwacji, suszenia i późniejszego ich przechowywania. Zioła zawierają wiele czynnych substancji takich jak alkaloidy, antrazwiązki, fenole, flawonoidy, antocjany, garbniki, glikozydy nasercowe, irydoidy, saponiny, lecytyne, glukozynolaty, kumaryny, pektyny. Do wytwarzania ziół najczęściej używa się bulw, cebul, kory, kłącz, nasion, pączków, szyszek, zarodków, kwiatostanów, kwiatów, liści, owoców, korzeni, drewna, owocni. Ziół jest tak wiele na rynku, że można mieć mylne wrażenie, że są bezpieczne, owszem są jeśli stosuje się je w odpowiedni sposób, odpowiednio przechowuje, zaparza, i jeśli został zakupiony z wiadomego źródła.

Zioła,  to surowce pochodzenia roślinnego, które otrzymywane są poprzez zbiór roślin leczniczych lub tylko ich części. Przygotowuje się z nich mieszanki ziołowe lub inne specyfiki. Stosowane są w ziołolecznictwie, jako przypraw i w aromaterapii.      Zioła, najlepiej zbierać na dziko rosnących terenach, gdzie podłoże jest suche, niezbyt żyzne  i dobrze nasłonecznione. Wtedy one mają najsilniejsze właściwości lecznicze. Jeśli chodzi o porę zbierania ziół to najlepiej to zrobić w godzinach rannych, gdy jest już sucho. Aby zachować wszystkie wartości ziół leczniczych należy je odpowiednio suszyć. Dobrze wysuszona roślina charakteryzuje się: odpowiednim zapachem, konsystencją i zachowaną barwą. Takie prawidłowo wysuszone zioła, najlepiej przechowywać  w suchym, przewiewnym i ciemnym miejscu  i najlepiej o niskiej temperaturze. Zioła najlepiej jest przechowywać nie dłużej niż rok, ponieważ później zmniejsza się ich aktywność działania. Może na nich pojawić się pleśń oraz inne szkodniki. Zioła maja  szerokie zastosowanie w medycynie. Tak naprawdę  jest tzw. lekarstwem ekologicznym. Zioła w medycynie stosuje się   w zapobieganiu i leczeniu wielu chorób. W niektórych przypadkach nie jest głównym środkiem zapobiegającej chorobie, ale jest tylko uzupełnieniem. Zioła charakteryzują się  różnorodnym działaniem leczniczym, dostarczają nam wiele witamin i wpływają odpornościowo na organizm człowieka. Zioła w medycynie  niekiedy podawane są jako środki chroniące narządy wewnętrzne, przed np. negatywnymi skutkami antybiotyków. Należy pamiętać, aby ziół nie dobierać sobie samemu. Z tym problemem należy się zwrócić do swojego lekarza, bo czasem zamiast sobie pomóc , to tylko możemy zaszkodzić.

Leczenie chorób i dolegliwości za pomocą wyciągów z roślin leczniczych  nazywa się ziołolecznictwo. Zioła charakteryzują się różnorodnym działaniem leczniczym.  Ułatwiają przyswajanie  pokarmów do organizmów, dostarczają nam do organizmu naturalnych witamin. Ziołolecznictwo w dzisiejszych czasach rozwija się w dwóch kierunkach. Jednym z nich to stosowanie tradycyjne, czyli w postaci wyciągów, naparów. Drugim kierunkiem jest stosowanie pojedynczych związków roślinnych, które są oczyszczone  i maja określone już właściwości Substancje, które są czynne w ziołach to: witaminy, cukrowce, makroelementy, mikroelementy, kwasy organiczne, garbniki, fenole i wiele innych.

Leki ziołowe mogą być stosowane na skórę jako balsam lub maść, zażywane jako napar, albo też wdychane. Zioła zazwyczaj są bardzo skutecznymi lekami. Działają na organizm tak samo  jak leki wytwarzane metoda przemysłową, jednak należy podkreślić, że w żadnej ostrej chorobie czy też przewlekłych dolegliwościach ziołowe preparaty nie zastąpią pomocy medycznej. Zioła stosowane są w takich dolegliwościach jak m.in.: schorzenia układu pokarmowego, krążenia , oddechowego, schorzenia skóry, dróg moczowych, choroby układu nerwowego, schorzenia kobiece i reumatyczne, schorzenia  wątroby, trzustki i w wielu innych dolegliwościach.

Zioła są lekarstwami, które są dość uniwersalne, doskonałe na wiele schorzeń. Dobre w prawie każdej dziedzinie: gastronomia, medycyna, kosmetyka. Zioła jednak stosuje się raczej w leczeniu lekkich schorzeń, nie są używane w poważnych chorobach, ciężkich nowotworach. Zioła mają różne zastosowanie, i również w leczeniu różnych dolegliwości można zrobić mały podziały na to gdzie są wykorzystywane. Przede wszystkim jeśli chodzi o medycynę wykorzystuje się je do leczenia bakteriobójczego. Osoby spożywające w dużych ilościach cebulę, mięte, szałwię, tymianek, czosnek zwalczają w sobie złe bakterie. Odkazić się można zażywając szałwię, majeranek, liść babki. Przy ranach warto stosować rumianek, liść orzecha, szałwie, a na pewno rany szybko się zagoi. Skrzyp pomoże zahamować krwawienie. Moczopędne są z kolei poziomki, pokrzywy, liście brzozy i kminku. Napotne są z pewnością kwiat lipy, wrzosu, brzozy, maliny. Dla osób nerwowych i nie umiejących zasypiać o normalnych porach sennych poleca się liść melisy, szyszki chmielu. Dla osób z wysokim ciśnieniem z pewnością doskonałe będzie cebula, czosnek i żurawina. Dla osób mających gorączkę należy podać liść mięty, czarny bez, kwiat lipy, korę wierzby, owoc czarne jagody, rumianek. Większość tych składników znaleźć można w składzie leków przeciw gorączce w aptekach. Przeciwzapalnie z kolei działa kwiat rumianku, nagietek, bławatek, ziele świetlika. Rozkurczowo działa bazylia, majeranek, szałwia, tymianek, kolendra, anyż, kminek, koper włoski, czyli dość znane i popularne zioła, stosowane przede wszystkim w kuchni. Z kolei przeczyszczające są zioła takiego typu jak: owoc bzu czarnego, ziele tysiącznika, kora kruszyny. Dla osób mające biegunkę zaleca się stosowanie ziół typu: srebrnik, miodunek, szałwia, cząber, tymianek, kora dębu, kłącze pięciornika, ziele rzepiku, świetlik, nawłoć, rdest ptasi, dziurawiec. Wykrztuśne są: cebula, lukrecja, kłącze tataraku, hyzop, liść podbiału, korzeń arcydzięgla, oman, koper włoski, anyż, ziele bluszczyka. Jeśli zioła stosowane są prawidłowo, są nieocenionym środkiem leczniczym. Stosowanie kasztanowca przyniesie ulgę w dolegliwościach związanych z żylakami kończyn dolnych. Zioła należy stosować zgodnie z przeznaczeniem, nie jest prawdą, że wszystkie zioła są dobre na wszystko, każde zioło ma jakieś swoje przeznaczenie, mieszanie ich może dać różny efekt. W trakcie określonej kuracji nie powinno zmieniać się zaleceń lekarza. Zioła należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub producenta. Te stosowane w kuchni można raczej stosować bez szczególnych zaleceń lekarza. Zioła w wyciągach alkoholowych raczej nie powinny być stosowane zbyt długo, dzieci jak i osoby nie mogące spożywać alkoholu nie powinny być raczej spożywane. Suszone zioła można przetrzymywać w domu, po zalaniu wrzątkiem przyrządza się napary czyli popularne herbatki ziołowe. Zioła można kupić również w saszetkach. Trwalsze i łatwiejsze w utrzymaniu są zioła skoncentrowane w wyciągach alkoholowych, czyli w nalewkach, syropach.

Jest też kilka wspaniałych rad, porad czy wskazówek dla osób które wchodzą w świat ziół. Jak zbierać , jak suszyć, jak przechowywać, a na końcu co z nich robić. Jak zbierać już wspominałam, ale pozwolę sobie przypomnieć. Nasiona -zbiór prowadzimy podczas suchego dnia, strącamy dojrzałe nasiona do woreczków papierowych i ucinamy potrzebne pędy rośliny a potem w ciemnym, suchym i przewiewnym miejscu przechowujemy przez dwa tygodnie a następnie zamykamy w hermetycznym naczyniu. Korzenie ziół dokładnie czyścimy po wyciągnięciu ich z ziemi, następnie tniemy na małe kawałki i suszymy na piecu do sześciu godzin a następnie także zamykamy w szczelnych naczyniach nie pozwalając aby wilgoć się do nich przedostała. Wyciągi z ziół – tu stosujemy suszone lub swieże rośliny zalewamy je gotującą wodą pozostawiamy na 5 minut a po upływie tego czasu odcedzamy i sa gotowe do spożycia. Wywary – tu stosujemy korzenie lub nasiona, które początkowo moczymy w zimniej wodzie a następnie pod przykryciem zagotowujemy aż do momentu gdy pozostanie w garnku ćwiartka wody i wtedy przecedzamy. Nalewka – tu stosujemy 100gram suszonych ziół lub też 250 gram świeżych następnie zalewamy je 5 ml spirytusu, pozostawiamy na dwa tygodnie a po tym czasie odcedzamy. Maść – topimy 250 gram wazeliny poczym dodajemy 30 gram suszu lub proporcjonalnie trzy razy więcej świeżych ziół, gotujemy ok. dwóch godzin i odcedzamy.

Teraz usystematyzujmy zioła w inne kolejności czyli na jaki układ czy chorobę działają poszczególne rośliny.
Zapalenie dróg moczowych : żurawina wcześniej tu nie wymieniona dlatego pozwolę sobie coś jeszcze o niej wspomnieć. Roślina oprócz dużej ilości witaminy C i flawonoidów ma właściwości uniemożliwiające zatrzymywanie się bakterii na ścianach układu moczowego.
Przeziębienie: czarny bez, rumianek, lipa, krwawnik pospolity, mięta
Inhalacja przy katarze: napar z rumianku oraz tymianku, eukaliptus, sosna.
Leki przeciwkaszlowe zawierające zioła: prawoślaz, podbiał, koper włoski, anyż, tymianek.
Zioła działające przeciwzapalnie i dezynfekująco na skórę i błony śluzowe :babka lancetowata , cebula, czosnek, dziurawiec zwyczajny, krwawnik pospolity, lawenda lekarska, łopian, mięta pieprzowa, nagietek lekarski ,pokrzywa zwyczajna, prawoślaz lekarski, rumianek pospolity, szałwia lekarska , świetlik łykowy, tatarak zwyczajny.

Zioła wyksztuśne i przeciwkaszlowe: babka lancetowata, biedrzeniec, anyż, hyzop lekarski, koper włoski, miodunka plamista, mydlnica lekarska, oman wielki, pierwiosnka lekarska, podbiał pospolity, prawoślaz lekarski , sosna zwyczajna, ślaz dziki, żywokost lekarski. Zioła działające napotnie i przeciwgorączkowo: bez czarny, lipa, malina, słonecznik, wierzba biała,

Zioła obniżające ciśnienie krwi: cebula, czosnek, fiołek trójbarwny, jemioła

Zioła przeciwmiażdżycowe: cebula, czosnek, głóg jednoszyjkowy, perz właściwy, rdest ptasi.

Zioła działające osłaniająco na przewód pokarmowy: len zwyczajny, lipa, podbiał pospolity, prawoślaz lekarski, slaz dziki.
Zioła przeciw biegunkowe i zaparciowe: borówka czernica, dąb, marchew zwyczajna, orzech włoski, rdest wężownik

Zioła przeczyszczające i rozwalniające: kruszyna pospolita, prawoślaz lekarski, pącznik pospolity, rzewień dłoniasty, szakłak pospolity, śliwa tarnina.

Słynni zielarze : Czesław Klimuszko ur. w 1905 roku, zmarł w 1980roku polski kapłan, franciszkanin, jasnowidz, zielarz. Przewidywał wydarzenia historyczne naszego kraju, wskazywał miejsce pobytu zaginionych osób. Był poddawany różnym próbom dla sprawdzenia autentyczności jego wizji. Zostawił po sobie wiele przepisów, które wykorzystywane są przy 130 chorobach i zostały potwierdzone badaniami lekarskimi. Grzegorz Sroka ur. w 1930, zmarł 2006 roku franciszkanin, zielarz. Twierdził ze leczenie ziołami jest wspaniałym uzupełnieniem medycyny konwencjonalnej. Opracował ponad 20 mikstur ziołowych na różne dolegliwości.

W czasach kiedy wielką zdobyczą cywilizacji było obrabianie kamieni na służące za broń i podstawowe domowe narzędzia – nasi przodkowie doskonale wiedzieli, które rośliny mogą posłużyć jako zioła. Wyczuwali to wszystkimi swoimi zmysłami używanymi w zgodzie z przeznaczeniem i jeszcze jednym. Tym, który traktowany jest w dobie lekarzy, recept i aptek niesłychanie nieufnie – intuicji. Obserwowali też zwierzęta; na dzikich łąkach przy dużej penetracji słońca zjadały grzyby dla ochrony przed promieniowaniem, zły stan zdrowia dyktował im głodówki i odpoczynek. Ziołolecznictwo wraca na zasadzie odskoczni od tradycyjnej farmakopei i jej skutków ubocznych. Na zasadzie nowej mody, ciekawostki, urozmaicenia, sięgania po stare i sprawdzone metody dające poprawę zdrowia ale i jakości życia. Dzisiaj część z nas zdaje sobie sprawę jak wiele roślin rosnących w stanie dzikim to zioła, niewielu jednak wie, że znaczna ilość przypada na rośliny ozdobne, hodowane w ogródkach dla radości z piękna kwiatów, liści, pędów i owoców. Dostęp do ziół w takich warunkach jest nie tylko ułatwiony ale też niesie walory estetyczne dobrze wpływające na psychikę człowieka stłamszoną zdobyczami cywilizacji. Zioła w medycynie to bogactwo przypraw w kuchni, to leczenie roślinami wszystkich schorzeń aż do ich …wyleczenia.

Dla medycyny konwencjonalnej wyleczenie schorzeń przewlekłych – cukrzyca, gościec, astma, nadciśnienie… – nie istnieje. W Chinach płacono lekarzowi za wyleczenie człowieka. Oznaczało to zapłatę za zdrowie pacjenta – nie za przystąpienie do wyliczania specyfików stosowanych w danych przypadkach i przyjmowania kolejnych wizyt – ale za doprowadzenie
go do dynamicznej równowagi organizmu, która dawała możliwość właściwego reagowania na niekorzystne bodźce środowiska i samoleczenia organizmu. W starohinduskiej sztuce leczenia – ayurwedzie – zalecano dietę, w której często stosowano jako dodatek zioła oraz dostosowanie diety i stylu życia do indywidualnej konstytucji i temperamentu człowieka. Zioła w medycynie tamtych czasów odgrywały decydującą rolę. Jako jedna z dziedzin ziołolecznictwa powstała homeopatia – leczenie minimalnymi dawkami trucizn zawartych w surowcach ziołowych. Homeopatia jest reliktem. Wymaga znajomości charakteru człowieka i źródeł choroby, jego podłoża. Przy tym samym schorzeniu, w zależności od sposobu reakcji pacjentów na bodźce i przyczyny reakcji chorobowej – mogą być zastosowane różne specyfiki. W latach trzydziestych ubiegłego stulecia na skutek silnej presji i wpływów na elity rządzące firm farmaceutycznych powstały obwarowania mówiące o tym, że wyłączne prawo do leczenia mają tylko lekarze medycyny konwencjonalnej. Ziołolecznictwo w tych warunkach zostało potraktowane niemal jak gusła i czary. Zielarze ze swoją wiedzą i działalnością traktowani byli często na poziomie nieszkodliwych dziwaków, a ich zbiory jako dodatek dla działalności aptek.