Człowiek coraz częściej bywa świadomy, iż świat roślin oferuje mu w razie potrzeby bogactwo uzdrawiających substancji. Cokolwiek spowodowało powrót do sprawdzonych, skutecznych i leczących na różnych poziomach metod z użyciem ziół – jest wielką nadzieją dla człowieka jako gatunku. Na życie zgodne z naturalnym rytmem środowiska, w którym powstał z godnym wykorzystaniem wszystkich jego dóbr. Zioła towarzyszą człowiekowi od początku jego istnienia. Są to rośliny, które służą do celów leczniczych i przyprawowych – w ujęciu ogólnym. Nigdy o nich nie zapomnieliśmy korzystając z domowych apteczek, w których panował i panuje niezastąpiony rumianek i mięta. Dziurawiec i szałwia, kora dębu i kminek, nagietek i żeń – szeń to podstawowe zioła w medycynie. Wraz z trendem zdrowego odżywiania wróciło – oregano – hodowane dawniej w wiejskich ogródkach przydomowych szlachty i znane jako pospolita lebiodka. Rozmaryn ma nawet wzmiankę w znanej piosence. Tymianek dodajemy teraz do marynowania mięs i gotowania aromatycznych zup. Zioła służą do przygotowania potraw bez użycia soli. Bazylia jest niezastąpiona do potraw z pomidorami… Coraz częściej spoglądamy z ciekawością na pokrzywę i perz spotykane po prostu przy drodze, na działce; plewione jako chwasty, a pełne sił biologicznych, których hodowane warzywa nigdy nie posiądą. Przypominają nam historycy jak to w starożytnym Rzymie za wycięcie czarnego bzu groziła kara ze względu na bezmyślne traktowanie dobrodziejstwa natury posiadającego liczne zastosowania w ziołolecznictwie. Młodożeńcom stawiano na stole weselnej biesiady gałązki głogu jako gwarancję zdrowia i zapowiedź wszelkiego powodzenia. Z radością rwiemy wiosną liście krwawnika, wiedząc, że podane zostaną do twarożku i przy tym dokonany zostaje naturalny dla człowieka rytuał polowania i zbieractwa. Wypełniamy tym działaniem w pewnym stopniu nasze życiowe posłannictwo –„…Idźcie i czyńcie sobie Ziemię poddaną…” Możemy wyliczać i mnożyć przykłady gdzie ziołolecznictwo weszło w skład naszego zdrowego stylu życia człowieka i stało elementem powrotu do natury. Witajmy zatem normalność! Dawniej matka kąpiąca swoje dziecka w macierzance była świadoma efektów tego działania – pociecha zasypiała pachnąca, spokojna po łagodnej, codziennej inhalacji , zaróżowiona od lekkiej dezynfekcji skóry – matka nie wiedziała, że uprawia ziołolecznictwo. Zioła w medycynie miały wiele lat formalnej przerwy w zalecanym stosowaniu, gdzie mówiło się o koniecznych przerwach w ich używaniu oraz słabym, lub tylko tonizującym wpływie na organizm w porównaniu do typowych farmaceutyków uzyskiwanych syntetycznie. Miało to swoje przełożenie w polityce firm farmaceutycznych dbających o wpływy. Dowodzono większej skuteczności działania farmaceutyków w porównaniu do produktów z Bożej apteki – wymagających dużej dyscypliny w stosowaniu i cierpliwości w oczekiwaniu na efekty działania. Teraz ten nieciekawy – ze względu na skutki uboczne kierunek – ulega zmianie przez cały czas.

Ziołolecznictwo mimo rozwoju i szybkiego postępu medycyny ma swoich zwolenników. W naszej kulturze i na naszym kontynencie ziołolecznictwo jest czymś naturalnym, tradycyjnym. Kiedyś można było leczyć się tylko ziołami, w czasach kiedy zakonnicy byli głównymi punktami jakiejkolwiek wiedzy to właśnie w takich miejscach zioła były główną metodą leczenia. Jest mnóstwo rodzajów roślin, które wykorzystuje się w celach medycznych, wytwarzane jest coraz więcej różnych środków wytwarzanych z ziół. Oprócz coraz to nowszych medycznych lekarstw powstają kosmetyki na bazie ziół, zapachy, wykorzystywane są w wielu dziedzinach, nawet kulinarnych. Wiele osób uważa, że kosmetyki, lekarstwa, napoje wykorzystywane z dobrodziejstw natury są najlepszą rzeczą na świecie. Część uzdrawiaczy uważa, że lepiej użyć całej roślin do leczenia, a część tylko jej składowych części. Wiele ziół leczy albo pomaga leczyć poważne choroby. Najlepiej jednak zioła stosować po konsultacji z lekarzem. Choroby, które można wyleczyć za pomocą ziół to: choroby neurologiczne, jamy ustnej, oczu, uszu, kobiece, gardła, nosa, alergiczne, krtani, narządu ruchu, wieku starczego, skóry, serca i naczyń, przemiany materii, układu moczowego, dróg żółciowych, wątroby, trzustki. Zioła zbiera się gdy liście są suche, nie uszkodzone i oczywiście czyste. Liście takie należy przechowywać w miejscu ciepłym, bez kurzu, suchym, z dobrą wentylacją. Kiedy można je kruszyć są już dobre, zwykle to jest po 4-10 dniach. Kwiaty rośli zielnych rozkłada się na papierze, gazie również w ciepłym, suchym miejscu, z dobrą wentylacją do ok. trzech tygodni. Powinno się je w trakcie suszenia przewracać kilka razy. Ziarna z kolei zbiera się ze zdrowych roślin w ciepłe dni, potem strząsa się je do pojemników bądź ucina całe zioło. Ziarna z roślin należy przechowywać w hermetycznym pojemniku. Korzenie z ziół również nadają się do wykorzystania bezpośredniego. Korzenie powinny być usuwane z ziemi, te drobne, boczne korzonki powinny być usuwane i umyte. Korzeń powinien być pocięty na małe kawałki i rozłożony na ciepłym piecu. Powinno się je suszyć od 2 do 6 godzin. Produkty otrzymane z ziół to: herbatki ziołowe i wyciągi, wywary, maści, nalewki. Herbatki i wyciągi przygotowuje się napełniając naczynie świeżymi, wysuszonymi liśćmi, kwiatami, nasionami, korą, korzeniami i zalewa się to wrzącą wodą. Taki napój powinien zaparzać się przez 5 minut, przed spożyciem najlepiej jest przecedzić napój. Wywar przygotowywany jest w taki sposób, że korzenie, korę lub nasiona zmiażdżamy wkłada się to do zimnej wody, do pojemnika z przykryciem, gotuje się do tego momentu, aż w pojemniku pozostanie około jednej czwartej wody, resztę należy przecedzić. Maść należy przygotować w ten sposób, iż określoną ilość wazeliny należy stopić, dodać proporcjonalnie ziół, należy to gotować a potem przecedzić, maści są wykonywane, ale jednak dosyć rzadko są przyrządzane. Nalewki z kolei należy przygotować w ten sposób, że świeże zioła zalać należy alkoholem, odcedzić należy jednak po jakiś dwóch tygodniach.