Ziołolecznictwo to jedna z alternatywnych metod leczenie, które używa się wyciągów roślinnych, w takim celu, aby zwalczyć choroby lub poprawić ogólny stan zdrowia. Ziołolecznictwo jest bardzo popularne, korzysta z niego ponad 80 % ludności na całym świecie. W dawnych czasach leki wytwarzano na bazie roślinnej, we współczesnym świecie wiele składników leczniczych, które zawarte są w ziołach zostały zidentyfikowane, firmy farmaceutyczne produkują syntetyczne kopie, i produkują nowe leki, które stosowane są w medycynie konwencjonalnej. Osoby specjalizujące się w ziołolecznictwie polecają zioła jako dodatek dietetyczny, który ma raczej na celu wzmocnić organizm niż zwalczać określone objawy konkretnych chorób. Istnieją takie preparaty, które wzmacniają układ nerwowy, immunologiczny, trawienia, krążenia, mięśniowy, kostny, hormonalny. Zanim zastosuje się jakiś konkretny środek ziołowy powinno sprawdzić się przeciwwskazania i ewentualne działania niepożądane. W kontakcie z lekarzem powinno się poinformować go o tym jakie zioła się przyjmuje, gdyż zdarza się, że mogą wchodzić w interakcje z tymi z lekami, które są wydawane na receptę. Pamiętać o tym trzeba zwłaszcza w przypadku przyjmowania leków w chorobach przewlekłych: astma, choroby serca, cukrzyca. W ziołolecznictwie charakterystyczne jest to, że używa się roślin całych lub tylko ich części, w przeciwieństwie do medycyny konwencjonalnej. Zielarze wychodzą z założenia, że zastosowanie łącznie substancji zawartych w liściach, kwiatach, korze, łodydze wywołują znacznie silniejszy efekt niż stosowanie ich każdej oddzielnie, i mają mniej efektów ubocznych. Wiele preparatów ziołowych można kupić w aptece bez recepty, jednak przed zakupem jakichkolwiek ziół warto to skonsultować z osobą zajmującą się zielarstwem profesjonalnie. Lekarze praktykujący medycynę naturalną mogą udzielać porad zielarskich. Zioła najlepiej jest nabywać w aptece w postaci preparatów, które mają rejestracje ministerstwa zdrowia. Trzeba pamiętać, że zioła, które przewożone są z zagranicy lub są niewiadomego pochodzenia mogą zawierać groźne dla zdrowia zanieczyszczenia lub dodatki. Lekarze, którzy zajmują się medycyną naturalną traktują stan zdrowia pacjenta całościowo, poprzez wywiad z pacjentem dowiaduje się jakie są dolegliwości, dieta i styl życia. Zioła często są podawane w postaci nalewek, naparów, tabletek i kapsułek. Nie wszyscy lubią smak ziół, dlatego preferują przyjmowanie ziół w postaci tabletek. Zioła w postaci płynu szybciej się wchłaniają. Jest wiele ziół, które mają łagodny smak, mają częste zastosowanie jako przyprawa, lub dodatek do potraw. Zioła można kupować w postaci suszonej lub świeżej, a spożywanie ich nie trzeba konsultować z lekarzem. Zioła też wzmacniają układ odpornościowy. Zioła można też stosować jako środki pomocne przy codziennych dolegliwościach. Znane jest bardzo chińskie ziołolecznictwo, który wykorzystuje rośliny lub ekstrakty z roślin, w postaci maści, herbatek, nalewek, kompresów i pigułek, które leczą różne dolegliwości.

Zioła oprócz działania leczniczego maja również zastosowanie w kuchni. Zmieniają smak, zapach a nieraz wygląd potraw. Dodawane do potraw mają duże znaczenie profilaktyczne, ponieważ działanie niektórych z nich może chronić np. przed dolegliwościami układu pokarmowego, wątroby, albo np. dróg moczowych. Dzieje się tak dlatego, że takie zioła mają funkcje bakteriobójcze, rozkurczowe, trawienne. Jeżeli odpowiednio dostosujemy  przyprawę to na pewno to korzystnie wpłynie na nasz organizm, na samopoczucie i zdrowie. Zioła w medycynie jako naturalne środki lecznicze, mogą mieć również negatywne skutki na nasz organizm. Mogą być przyczyną pojawienia się uzależnienia, zaraz po odstawieniu leku ziołowego. Możemy również się zatruć takimi środkami ponieważ mają również właściwości toksyczne.  Mogą wywołać niepożądane reakcje alergiczne. Jeżeli nie zawarliśmy porady ze specjalistą to lepiej nie mieszać ziół. Najlepiej stosować je pojedynczo i w niewielkich ilościach. Zatem zioła w medycynie mogą zdziałać cuda, ale tylko wtedy gdy są odpowiednio dobrane proporcją.  Z ziół można również wykonać przetwory lecznicze, które może wykonać każdy w domu, w postaci: naparów, odwarów, soków, nalewek, syropów itp. Ziołolecznictwo  ma również zastosowanie w leczeniu i pielęgnowaniu niemowląt. Należą do nich m.in. rumianek, kminek, koper włoski czy np. anyżek. Zioła te poprawiają trawienie, ułatwiają usuwanie gazów jelitowych, działają przeciwbólowo i uspakajająco. Do przemywania oczu dziecka używa się np. również rumianek, świetlik, a przy katarze majeranek. Ziołolecznictwo, jest także popularne w kosmetyce.  Popularne zioła to: rumianek, aloes, czarny bez, krwawnik pospolity. Aloes to roślina lecznicza i używana również w kosmetyce. Stosowana  jest zewnętrznie jak i wewnętrznie, przyspiesza gojenie się ran. W kosmetologii, aloes to  źródło wielu składników aktywnych. Zawiera w sobie witaminy  A, C, E oraz minerały: magnez, chrom, wapń, potas, cynk. W dermatologii regeneruje skórę po zbiegach . Sprawia, że jest ona nawilżona. Rumianek  jest najbardziej rozpoznawalna roślina,  używa się jej do podrażnionej skóry i pobudza regeneracje skóry.  Zapobiega starzeniu się skóry i zawiera Wit. C. Wiele kosmetyków w swoim składzie zawiera ta właśnie roślinę. Krwawnik pospolity , z niej się robi maseczki, kąpiele i różnego rodzaju okłady. Leczy się nimi stany zapalne, biegunki, choroby kobiece. Zawiera witaminy A, K, C. Czarny bez  , bogaty jest w witaminę B, C,  kwasy organiczne, sole mineralne, olejki eteryczne, enzymy, jod. Ochrania na s przed wirusami, infekcjami i bakteriami. Wzmacnia nasz system odpornościowy.  Ma działanie moczopędne i przeciwgorączkowe, uspakajające i łagodzące. Zioła pomagają również w odchudzaniu. Samo picie ziół na pewno nie pomoże natychmiastowemu chudnięciu, ale na pewno przyspieszy naszą przemianę materii. Do codziennego jadłospisu regularnego picia naparów musimy zastosować odpowiednia dietę i regularnie uprawiać sport.

Graliście nieraz zapewne w gry RPG, polegające głównie na wykonywaniu poszczególnych misji i nabijaniu punktów doświadczenia, dzięki którym można osiągnąć kolejny poziom wtajemniczenia i uzyskać dodatkowe zdolności. Nieraz też zapewne wybierając tytuł gier z tego gatunku myśleliście, jaką to postacią będziecie grać tym razem. Można przybliżyć cechy najmniej wybieranej albo być może najmniej lubianej postaci, jaką jest Druid. Skąd się w ogóle wzięła ta nazwa? Dotyczy ona pewnego zawodu z powołania, którego początki datuje się na późniejsze wieki przed Naszą Erą. Wzmianki o tej profesji pochodzą najczęściej z zapisków podróżników po ziemiach znajdujących się na terenach dzisiejszej Wielkiej Brytanii i Irlandii. Czym zajmowali się druidzi? Główną domeną druidów było ziołolecznictwo, domniemane przywołania oraz rozmowy z bogami. Pozostańmy jednak przy tej pierwszej profesji, która pojawia się dość często w grach RPG. Zioła w medycynie nazwijmy to – wirtualnej stanowią nieodłączny element gier fabularnych. Pamiętamy pewnie wiele misji, które polegały głównie na tym, aby znaleźć zioła lub odnaleźć księgi związane z takimi dziedzinami jak: Przywołania i Ziołolecznictwo. Zioła w medycynie gier fabularnych od zawsze towarzyszyły, towarzyszą i będą towarzyszyć bohaterom, którymi gramy jako najpopularniejszy i zarazem najpospolitszy sposób na odzyskiwanie siły witalnej i duchowej. Pamiętajmy, że większość mikstur znajdujących się na naszej drodze zostało sporządzonych przez Druidów, którzy wymieszali odpowiednie zioła. Pamiętajmy też o innej profesji tej nietypowej postaci, jaką są Przywołania. Polegają one głównie na czerpaniu mocy sił natury, aby móc przywoływać leśne zwierzęta albo mityczne stwory jak na przykład Enty – żyjące drzewa. Najczęściej pojawiającymi się stworzeniami przywoływanymi przez Druidów są wilki, tygrysy, niedźwiedzie oraz ptactwo łowne. Postacie druidów kojarzone są głównie jako starsi mędrcy posiadający długie szare bądź białe szaty, długie brody oraz kaptury. Od stereotypu takiego odeszli pracownicy firmy „Blizzard”, którzy tworząc grę „Diablo – Lord Of Destruction” ukazali nam postać Druida w zupełnie innym świetle. Przedstawili go nam jako silnego wojownika, który rządzi żywiołami oraz roślinami i zwierzętami.W tym wypadku ziołolecznictwo zostało pominięte. Mikstury podobnie jak w innych grach stanowią nieodłączny element wyposażenia bohatera gracza, jednak w grze „Diablo II” zioła w ogóle się już nie pojawiają, przez co klimat gry jest troszeczkę zakrzywiony. Rola ziołolecznictwa z powrotem powraca w kultowej już grze „Fallout”, której akcja rozgrywa się w postapokaliptycznym świecie po wybuchu nuklearnym. Gracz ma do czynienia z wieloma rodzajami ziół, które mogą pomóc jak i zaszkodzić. Możliwe są również kombinacje, dzięki którym tworzymy nowe substancje, choćby nawet narkotyki będące dobrą walutą wymienną w tej nietypowej grze. Zioła w medycynie powracają za to w grze „Arcanum”, gdzie profesja ziołolecznictwa może stać się jako jedna z głównych cech naszej postaci.

Człowiek coraz częściej bywa świadomy, iż świat roślin oferuje mu w razie potrzeby bogactwo uzdrawiających substancji. Cokolwiek spowodowało powrót do sprawdzonych, skutecznych i leczących na różnych poziomach metod z użyciem ziół – jest wielką nadzieją dla człowieka jako gatunku. Na życie zgodne z naturalnym rytmem środowiska, w którym powstał z godnym wykorzystaniem wszystkich jego dóbr. Zioła towarzyszą człowiekowi od początku jego istnienia. Są to rośliny, które służą do celów leczniczych i przyprawowych – w ujęciu ogólnym. Nigdy o nich nie zapomnieliśmy korzystając z domowych apteczek, w których panował i panuje niezastąpiony rumianek i mięta. Dziurawiec i szałwia, kora dębu i kminek, nagietek i żeń – szeń to podstawowe zioła w medycynie. Wraz z trendem zdrowego odżywiania wróciło – oregano – hodowane dawniej w wiejskich ogródkach przydomowych szlachty i znane jako pospolita lebiodka. Rozmaryn ma nawet wzmiankę w znanej piosence. Tymianek dodajemy teraz do marynowania mięs i gotowania aromatycznych zup. Zioła służą do przygotowania potraw bez użycia soli. Bazylia jest niezastąpiona do potraw z pomidorami… Coraz częściej spoglądamy z ciekawością na pokrzywę i perz spotykane po prostu przy drodze, na działce; plewione jako chwasty, a pełne sił biologicznych, których hodowane warzywa nigdy nie posiądą. Przypominają nam historycy jak to w starożytnym Rzymie za wycięcie czarnego bzu groziła kara ze względu na bezmyślne traktowanie dobrodziejstwa natury posiadającego liczne zastosowania w ziołolecznictwie. Młodożeńcom stawiano na stole weselnej biesiady gałązki głogu jako gwarancję zdrowia i zapowiedź wszelkiego powodzenia. Z radością rwiemy wiosną liście krwawnika, wiedząc, że podane zostaną do twarożku i przy tym dokonany zostaje naturalny dla człowieka rytuał polowania i zbieractwa. Wypełniamy tym działaniem w pewnym stopniu nasze życiowe posłannictwo –„…Idźcie i czyńcie sobie Ziemię poddaną…” Możemy wyliczać i mnożyć przykłady gdzie ziołolecznictwo weszło w skład naszego zdrowego stylu życia człowieka i stało elementem powrotu do natury. Witajmy zatem normalność! Dawniej matka kąpiąca swoje dziecka w macierzance była świadoma efektów tego działania – pociecha zasypiała pachnąca, spokojna po łagodnej, codziennej inhalacji , zaróżowiona od lekkiej dezynfekcji skóry – matka nie wiedziała, że uprawia ziołolecznictwo. Zioła w medycynie miały wiele lat formalnej przerwy w zalecanym stosowaniu, gdzie mówiło się o koniecznych przerwach w ich używaniu oraz słabym, lub tylko tonizującym wpływie na organizm w porównaniu do typowych farmaceutyków uzyskiwanych syntetycznie. Miało to swoje przełożenie w polityce firm farmaceutycznych dbających o wpływy. Dowodzono większej skuteczności działania farmaceutyków w porównaniu do produktów z Bożej apteki – wymagających dużej dyscypliny w stosowaniu i cierpliwości w oczekiwaniu na efekty działania. Teraz ten nieciekawy – ze względu na skutki uboczne kierunek – ulega zmianie przez cały czas.

Ziołolecznictwo mimo rozwoju i szybkiego postępu medycyny ma swoich zwolenników. W naszej kulturze i na naszym kontynencie ziołolecznictwo jest czymś naturalnym, tradycyjnym. Kiedyś można było leczyć się tylko ziołami, w czasach kiedy zakonnicy byli głównymi punktami jakiejkolwiek wiedzy to właśnie w takich miejscach zioła były główną metodą leczenia. Jest mnóstwo rodzajów roślin, które wykorzystuje się w celach medycznych, wytwarzane jest coraz więcej różnych środków wytwarzanych z ziół. Oprócz coraz to nowszych medycznych lekarstw powstają kosmetyki na bazie ziół, zapachy, wykorzystywane są w wielu dziedzinach, nawet kulinarnych. Wiele osób uważa, że kosmetyki, lekarstwa, napoje wykorzystywane z dobrodziejstw natury są najlepszą rzeczą na świecie. Część uzdrawiaczy uważa, że lepiej użyć całej roślin do leczenia, a część tylko jej składowych części. Wiele ziół leczy albo pomaga leczyć poważne choroby. Najlepiej jednak zioła stosować po konsultacji z lekarzem. Choroby, które można wyleczyć za pomocą ziół to: choroby neurologiczne, jamy ustnej, oczu, uszu, kobiece, gardła, nosa, alergiczne, krtani, narządu ruchu, wieku starczego, skóry, serca i naczyń, przemiany materii, układu moczowego, dróg żółciowych, wątroby, trzustki. Zioła zbiera się gdy liście są suche, nie uszkodzone i oczywiście czyste. Liście takie należy przechowywać w miejscu ciepłym, bez kurzu, suchym, z dobrą wentylacją. Kiedy można je kruszyć są już dobre, zwykle to jest po 4-10 dniach. Kwiaty rośli zielnych rozkłada się na papierze, gazie również w ciepłym, suchym miejscu, z dobrą wentylacją do ok. trzech tygodni. Powinno się je w trakcie suszenia przewracać kilka razy. Ziarna z kolei zbiera się ze zdrowych roślin w ciepłe dni, potem strząsa się je do pojemników bądź ucina całe zioło. Ziarna z roślin należy przechowywać w hermetycznym pojemniku. Korzenie z ziół również nadają się do wykorzystania bezpośredniego. Korzenie powinny być usuwane z ziemi, te drobne, boczne korzonki powinny być usuwane i umyte. Korzeń powinien być pocięty na małe kawałki i rozłożony na ciepłym piecu. Powinno się je suszyć od 2 do 6 godzin. Produkty otrzymane z ziół to: herbatki ziołowe i wyciągi, wywary, maści, nalewki. Herbatki i wyciągi przygotowuje się napełniając naczynie świeżymi, wysuszonymi liśćmi, kwiatami, nasionami, korą, korzeniami i zalewa się to wrzącą wodą. Taki napój powinien zaparzać się przez 5 minut, przed spożyciem najlepiej jest przecedzić napój. Wywar przygotowywany jest w taki sposób, że korzenie, korę lub nasiona zmiażdżamy wkłada się to do zimnej wody, do pojemnika z przykryciem, gotuje się do tego momentu, aż w pojemniku pozostanie około jednej czwartej wody, resztę należy przecedzić. Maść należy przygotować w ten sposób, iż określoną ilość wazeliny należy stopić, dodać proporcjonalnie ziół, należy to gotować a potem przecedzić, maści są wykonywane, ale jednak dosyć rzadko są przyrządzane. Nalewki z kolei należy przygotować w ten sposób, że świeże zioła zalać należy alkoholem, odcedzić należy jednak po jakiś dwóch tygodniach.